Około 1921 roku z północnych obrzeży Pola Mokotowskiego wykrojono parcelę o powierzchni 43 tys. m2, którą podzielono na 81 działek, pomiędzy późniejszymi ulicami Suchą (dziś Krzywickiego), Wawelską, Sędziowską i Nowowiejską. Skarb Państwa przekazał ją na prawach dzierżawy wieczysto-czynszowej Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej Kolonia im. Staszica, pozostając jednak hipotecznym jej właścicielem, co umożliwiało mu kontrolę nad sposobem zagospodarowania tego terenu uwzględniającego interesy miasta. W ten sposób udało się zrealizować jednolity projekt urbanistyczno-architektoniczny osiedla ogrodu, którego autorem był prawdopodobnie Marian Kontkiewicz. Spółdzielnia działała tak, że po wybudowaniu domów czy segmentów, i spłaceniu zaciągniętych pożyczek, sprzedawała je swoim udziałowcom. Zarówno we wrześniu 1939 r., jak i podczas Powstania Warszawskiego Kolonia Staszica mocno ucierpiała. Wiele domów uległo zniszczeniu, spaleniu i dewastacji, a ogródki stały się miejscem spoczynku powstańców. Przy głównych ulicach Filtrowej i Wawelskiej z dawnych domków zostały jedynie wypalone mury. Po wojnie odbudowana kolonia nie była już istotnie przekształcana, a obecnie cały układ urbanistyczny został wpisany do rejestru zabytków.
na podstawie: http://koloniastaszica.waw.pl/historia
