Stary Rynek stanowi centralny element średniowiecznego Poznania. Jest on trzecim, po krakowskim i wrocławskim, największym rynkiem w Polsce. Wytyczono go wraz z lokacją miasta, którego dokonano na prawie magdeburskim w 1253 r. Natomiast obecny kształt otrzymał on w XV w. Rynek składa się z dwóch części: wewnętrznej tworzonej przez budynki publiczne, takie jak ratusz, waga miejska czy jatki chlebowe oraz zewnętrznej, którą tworzą cztery pierzeje pełniących funkcje mieszkalno-usługowe kamienic. Reprezentują one szeroki wachlarz architektonicznych stylów, począwszy od gotyku aż po modernizm. Ich obecny wygląd to w dużej mierze zasługa powojennej odbudowy, gdyż w 1945 roku 60% zabudowy rynku legło w gruzach.
Najbardziej okazałym elementem rynku jest renesansowy ratusz uznawany za najpiękniejszy ratusz w Polsce. Każdego dnia o 12:00 z jego wieży rozbrzmiewa hejnał, a obok zegara pojawiają się dwa trykające się koziołki. Innym ciekawym elementem zabudowy rynku są pomalowane w jaskrawe barwy domki budnicze. Należały one do biedniejszych kupców, a w ich podcieniach, niezmiennie od wieków, toczy się handel – kiedyś świecami, rybami czy solą, a dzisiaj pamiątkami.
Spacerując po Starym Rynku można odwiedzić aż pięć muzeów. Pierwszym z nich jest mieszczące się w samym ratuszu Muzeum Historii Miasta Poznania. W kamienicy naprzeciwko (wejście od ulicy Klasztornej) zaprasza z kolei do zwiedzania Rogalowe Muzeum Poznania. Nieco dalej, na tej samej pierzei, mieści się jedno z niewielu takich muzeów w Europie – Muzeum Instrumentów Muzycznych. Zaś po drugiej stronie rynku, w budynku Odwachu swoją siedzibę ma Muzeum Powstania Wielkopolskiego. I wreszcie w kamienicy na rogu z ulicą Zamkową można zwiedzać ekspozycje Muzeum Literackiego Henryka Sienkiewicza.
