Historycznie Praga była leżącą nad Wisłą osadą wzmiankowaną po raz pierwszy w 1432 roku. 10 lutego 1648 r. król Władysław IV Waza nadał Pradze prawa miejskie. Miasto uzyskało m.in. prawo wyłaniania władz miejskich z burmistrzem, rajcami, wójtem i ławnikami, zakładania cechów, prowadzenia handlu wodnego i lądowego, wydawania wyroków w sprawach cywilnych i kryminalnych oraz organizowania czterech jarmarków w roku. W XVII, XVIII i XIX wieku Praga była wielokrotnie niszczona i palona, m.in. podczas potopu szwedzkiego, szturmu i rzezi Pragi (4 listopada 1794 r.), przy budowie fortyfikacji podczas wojen napoleońskich (1806-1811) oraz w czasie powstania listopadowego (bitwa o Olszynkę Grochowską i bitwa pod Wawrem). W okresie II wojny światowej Praga nie uległa tak dużym zniszczeniom, jak lewobrzeżna część Warszawy i dlatego często uchodzi ona za najbardziej autentyczny fragment Warszawy. A że po wojnie o Pradze nieco zapomniano, to w tej części miasta przez długie lata zachował się specyficzny praski folklor zauważalny m.in. w ubiorze, języku czy lokalnej religijności, której przykładem są wciąż liczne kapliczki na podwórkach i w bramach przedwojennych kamienic.
tekst na podstawie wikipedii
