Historia Uniwersytetu Warszawskiego rozpoczyna się 19 listopada 1816 roku, kiedy to działalność rozpoczął Królewski Uniwersytet Warszawski, założony z inicjatywy Stanisława Kostki Potockiego i Stanisława Staszica za zgodą cara Aleksandra I. Uniwersytet powstał w wyniku połączenia Szkoły Prawa i Nauk Administracyjnych oraz Szkoły Lekarskiej i składał się z pięciu wydziałów: Prawa i Administracji, Lekarskiego, Filozoficznego, Teologicznego oraz Nauk i Sztuk Pięknych. Uczelnię ulokowano w Pałacu Kazimierzowskim oraz znajdujących się wokół pawilonach. Kadra profesorska nowo powstałego uniwersytetu liczyła 30-40 profesorów, a liczba studentów sięgała 800 osób. W kolejnych 100 latach uczelnię, działającą pod zmieniającymi się nazwami, a to raz otwierano, by po kolejnym zrywie niepodległościowym ponownie ją zamknąć. Dopiero po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku Uniwersytet mógł zacząć pracować w wolnej i niepodległej Polsce, a wydziały zyskały decydujący wpływ na program nauczania – państwo, do którego należała uczelnia, kontrolowało jedynie finanse. Uczelnia szybko zdobyła europejski poziom. Na początku lat 30. XX wieku szkoła stała się największym polskim uniwersytetem. Po śmierci Józefa Piłsudskiego w 1935 roku senat uczelni zadecydował o przemianowaniu uczelni na „Uniwersytet Józefa Piłsudskiego w Warszawie". Współcześnie Uniwersytet Warszawski bez przerwy się modernizuje i rozbudowuje, powstają nowe centra badawcze (m.in. na Kampusie Ochota) oraz nowe budynki wydziałowe, między innymi na Powiślu.
źródło tekstu: wikia.org
