Cieplice Śląskie-Zdrój to najstarsze uzdrowisko w Polsce. Korzystając z występujących na tym terenie źródeł termalnych, leczy się tutaj schorzenia narządu ruchu, choroby neurologiczne, dróg moczowych oraz oczu. Początki uzdrowiska wiążą się ze sprowadzeniem do Cieplic w 1281 roku Joanitów, którzy wznieśli dom gościnny oraz domy kąpielowe dla chorych. Na początku XV w. uzdrowisko przejęli Cystersi z Krzeszowa. Już rok po przybyciu zakonnicy otworzyli szkołę i przystąpili do rozbudowy jego infrastruktury medycznej. Tym, co rozsławiło cieplickie uzdrowisko w całej Europie, był pobyt w nim w 1687 r. żony Jana III Sobieskiego królowej Marysieńki (Maria Kazimiera de La Grange d’Arquien). Królowa przybyła tu wraz z całym, liczącym około 250 osób, dworem, a wieści o luksusowym, i co ważniejsze, skutecznym leczeniu choroby francuskiej, rozniosły się po całej Rzeczypospolitej i europejskich dworach. Cystersi zarządzali Cieplicami do roku 1810, kiedy to władze pruskie dokonały kasaty zakonu. Cały kompleks uzdrowiskowy oraz dobra poklasztorne zostały przejęte przez skarb państwa i wkrótce sprzedane rodowi Schaffgotschów za ogromną, jak na tamte czasy, sumę ponad 175 tys. talarów (70-100 mln dzisiejszych złotych). Schaffgotschowie z powodzeniem zarządzali uzdrowiskiem przez kolejne 130 lat, aż do końca II wojny światowej, kiedy ich majątek został upaństwowiony.
Obecnie życie Cieplic, od 1976 roku jednej z dzielnic Jeleniej Góry, koncentruje się wokół Placu Piastowskiego (głównego deptaku), zabytkowego kompleksu pałacowo-klasztornego oraz dwóch ogromnych parków: Parku Zdrojowego i Parku Norweskiego. Stojący przy Placu Piastowskim Pałac Schaffgotschów od 2011 roku został uznany za Pomnik Historii („Kotlina Jeleniogórska – pałace i parki krajobrazowe”).
