Jak mówi legenda, w drugim dniu Bożego Narodzenia 1668 r., nad wioską Górą, miało miejsce niezwykłe zjawisko. Był mroźny, grudniowy ranek. Mieszkańcy wychodzili właśnie z porannej mszy, po niebie zaczęły przebiegać pierwsze promienie słoneczne. Ogromna, złocista kula unosiła się coraz wyżej, by nagle stanąć w miejscu u dołu krzyża, który niespodziewanie ukazał się na niebie. Księżyc ustępujący miejsca słońcu zatrzymał się w połowie krzyża, kształtem swym przypominając serce. W chwilę potem przesunął się nad krzyż. Choć to niezwykłe zjawisko nastąpiło o świcie, słońce i krzyż pojawiły się po przeciwnej stronie nieba – na zachodzie. O tym cudownym wydarzeniu mieszkańcy długo rozpowiadali. Ci nieliczni, którzy je widzieli, byli przekonani, że to sam Bóg wyznaczył Górę na Nową Jerozolimę, tak jak to św. Jan przewidział w Apokalipsie. Tak powstała Nowa Jerozolima, która z czasem przerodziła się w Górę Kalwarię, pamięć zaś o okolicznościach niezwykłego zdarzenia została uwieczniona w herbie miasta. Herb dla miasta zaprojektował biskup Stefan Wierzbowski, a miastu nadał go w 1670 r. król Michał Korybut Wiśniowiecki.
źródło: Urząd Gminy Góra Kalwaria
